Kim jest Bóg?

Kim jest Bóg – Bóg Ojciec czy Natura Matka?
Kim jest Bóg? Co On objawił o sobie samym? Na początek, kiedykolwiek Bóg odnosi się do siebie w formach ojcowskich, zawsze nazywa siebie Ojcem nie Matką. On nazywa siebie “Ojcem Izraela,” ¹ i w jednym przypadku, kiedy Jego “dzieci” nie okazywały mu szacunku, powiedział do nich” Syn czci ojca, a sługa swojego pana. Jeżeli jestem ojcem, to gdzież jest moja cześć? A jeżeli jestem panem, to gdzież jest bojaźń przede mną?” ²

Jego prorocy uznawali Go jako Ojca mówiąc: “Lecz teraz Panie, ty jesteś naszym Ojcem, my jesteśmy glina; wszyscyśmy dziełem Twoich rak” ³ i “czy nie mamy wszyscy jednego Ojca? Czy nie jeden Bóg nas stworzył?” ⁴ Nigdy Bóg nie odnosi się do siebie jako do “Matki” i nigdy nie jest tak nazywany przez swoich proroków do których przemawiał. Nazywanie Boga Matka natura jest porównywalne z nazywaniem twojego ziemskiego ojca Matka.

Kim jest Bóg – Na czym Bogu zależy?
Kim jest Bóg jeśli chodzi o atrybuty moralne? Co On sam ma do powiedzenia o sobie w tej kwestii? On mówi, że ma upodobanie w prawdzie i sprawiedliwości: “Lecz kto chce się chlubić, niech się chlubi tym, że jest rozumny i wie o mnie, iż Ja, Pan, czynię miłosierdzie, prawo i sprawiedliwość na ziemi, gdyż w nich mam upodobanie.” ⁵ ”Bo Ja, Pan, który miłuje prawo i nienawidzę zbrodniczego łupiestwa…”⁶

Prawo i sprawiedliwość są bardzo ważne dla Boga. Tak samo jak łaska i miłosierdzie. I tak jak Bóg trzyma nas odpowiedzialnymi przed Nim za nasze własne życie, w tym samym czasie rozciąga On swoja łaskę w stosunku do upamiętującego się grzesznika. On obiecuje, że “Lecz gdy bezbożny odwróci się od wszystkich swoich grzechów, które popełnił, i będzie przestrzegał wszystkich moich przykazań, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość, na pewno będzie żył, nie umrze. Nie będzie się mu przypominać żadnych jego przestępstw, które popełnił, będzie żył przez sprawiedliwość, którą się kierował. Gdyż nie mam upodobani w śmierci grzesznika, mówi Wszechmocny Pan. Nawróćcie się wiec, a żyć będziecie.” ⁷

Przez “śmierć” Bóg nie odnosi się do śmierci fizycznej, która my pewnie mamy na myśli. Odnosi się On raczej do czegoś co wydarzy się w wieczności, po naszej śmierci fizycznej. Pismo mówi o tym wydarzeniu jako o “drugiej śmierci”. ⁸ Pierwsza śmierć oddziela nas od naszego ciała i zabiera nas z tego świata. Druga śmierć jest inna. Zawiera w sobie również oddzielenie, ale jest to oddzielenie jednej grupy ludzi od drugiej: z jednej strony sprawiedliwi i ci, którzy dostąpili przebaczenia a z drugiej cię, którzy się nie upamiętali i nie przyjęli przebaczenia. Każda z tych grup będzie sadzona osobno.

Jedna grupa będzie nagrodzona za dobro, które wyrządziła. Nie będzie zwracana uwaga na ich grzechy, gdyż zostały przebaczone przez Boga. Druga grupa będzie osadzana na podstawie zła, które wyrządziła a ich dobre uczynki nie powstrzymają Bożej kary. Bóg mówi: ”Gdy sprawiedliwy odwraca się od swojej sprawiedliwości i popełnia bezprawie, umrze; z powodu swojego bezprawia, które popełnił umrze. A gdy bezbożny odwróci się od swojej bezbożności, której się dopuszczał, spełnia prawo i czyni sprawiedliwość, zachowa przy życiu duszę swoją. Spostrzegł się i odwrócił od wszystkich swoich przestępstw, które popełnił; na pewno wiec będzie żył, nie umrze.” ⁹ W ten sposób Boże prawo zostaje utrzymane a miłosierdzie jest okazane pokornemu i temu, który się upamiętuje.

Bóg dostarczył zadośćuczynienie dla tych, którzy chcą się upamiętać, zadośćuczynienie za grzechy tych, którzy chcą być sprawiedliwi przed Nim. On posłał „Mesjasza”, Sługę, który cierpiał i umarł straszną śmiercią aby zapłacić za grzechy tych, którzy upamiętają się i zaufają Jemu. Pismo Św. Mówi: ”Kto uwierzy wieści naszej, a ramie PANA komu się objawiło? Lecz On nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony. Lecz On zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni. Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas na własną drogę zboczył, a PAN Jego dotknął karą za nas wszystkich.....Ale to PANU upodobało się utrapić go cierpieniem. Gdy złoży swoje życie w ofierze ujrzy potomstwo, będzie żył długo i przez niego wola PANA się spełni. Za mękę swojej duszy ujrzy światło i jego poznaniem się nasyci. Sprawiedliwy mój sługa wielu usprawiedliwi i sam ich winy poniesie.” ¹⁰