FAQ

Hoe zit het dan met de dinosauriërs? In het licht van wat we in het boek Genesis lezen, wat is dan de ware volgorde van de gebeurtenissen rondom deze wezens? Als God de dinosauriërs schiep, waarom worden deze dan niet in de Bijbel genoemd? Leefden mensen in dezelfde tijd op aarde als de dinosauriërs?

De meeste mensen realiseren zich niet dat de paleontologie (het bestuderen van voorgaande geologische tijdperken, voornamelijk gebaseerd op het bestuderen van fossielen) een relatief nieuwe wetenschap is. Het concept van de "dinosaurus" ontstond feitelijk pas minder dan 180 jaar geleden. Vóór die tijd nam iedereen altijd aan dat het om een olifant, een draak of een reus ging wanneer er een groot gefossileerd bot werd gevonden. Een Engelse wetenschapper met de naam Richard Owens stelde pas in 1841 voor dat de groep van "nieuw ontdekte" wezens "dinosauriërs" zouden worden genoemd (wat "verschrikkelijke hagedissen" betekent). Daarom moeten we ook niet verwachten dat we dinosaurussen in de Bijbel zouden aantreffen, maar wel beschrijvingen van een soort "draken" en andere grote wezens. En dit is feitelijk het geval!

Een zoektocht naar het woord "draak" in de King James versie van de Bijbel levert 34 afzonderlijke zoekresultaten op in 10 verschillende boeken die ongeveer tussen 2000 voor Christus en 90 na Christus zijn geschreven. Ook in de Nederlandse Statenvertaling levert dit zo'n 30 zoekresultaten op. Het woord "draak" (Hebreeuws: tannin) wordt door het hele Oude Testament heen gebruikt, en kan het meest direct vertaald worden als "zee- of land-monsters". Het is interessant te noemen dat Genesis 1:21 beschrijft hoe God de zeedraken (tannin) op de 5^e dag schiep. In de tegenwoordige Bijbelvertaling wordt dit vertaald als "grote zeemonsters" (NBV, WV95), "grote walvissen" (Statenvertaling) en "grote zeedieren" (NBG51, GNB96). Maar, het originele Hebreeuws geeft beschrijvingen die beter passen bij de maritieme dinosaurussen die we tegenwoordig in talrijke musea over de hele wereld kunnen bewonderen. Het boek Job is nog dramatischer. Hierin beschrijft de auteur het grote landdier Behemoth (Job 40) en het grote waterdier Leviatan (Job 41). Hoewel de laatste Bijbelvertalingen in plaats hiervan de woorden "olifant", "nijlpaard" of "krokodil" gebruiken, laten het originele Hebreeuws en de context van de beschrijvingen geen ruimte voor deze interpretaties.

Beschrijvingen van dinosaurus-achtige wezens kunnen bijna universeel door alle culturen in de oudheid heen worden aangetroffen. Waar kwam dit wereldwijd concept vandaan? Hoe konden maatschappijen over de hele wereld deze wezens in zo'n uniformiteit beschrijven, vastleggen, tekenen, etsen, stikken en uithouwen, als zij deze niet tijdens hun eigen leven gezien hadden? Natuurlijk is de drakengeschiedenis zeker niet beperkt tot de Bijbel. Drakenverslagen uit China, Europa, het Midden-Oosten en het oude Latijns-Amerika delen vergelijkbare verslagen over "draken" en andere beesten. Verslagen van Marco Polo in China vertellen bijvoorbeeld dat het koninklijk huis draken hield voor ceremonies, en verslagen van de Griekse historicus Herodotus en de Joodse historicus Josephus beschrijven vliegende reptielen in het oude Egypte en Arabië. In andere culturen was het een grote eer om deze beesten te doden. Er zijn talrijke verslagen van strijders die dergelijke grote beesten doodden om geloofwaardigheid in een stad op te bouwen. Gilgamesj, Fafnir, Beowulf en andere beroemde legenden, inclusief de mythologie uit de Egyptische, Griekse en Romeinse oudheden, bevatten specifieke beschrijvingen van draken en andere dinosaurus-achtige wezens.

Dinosauriërs kunnen op talrijke oude kunstobjecten over de hele wereld worden aangetroffen. Dinosaurus-achtige wezens worden voorgesteld op Babylonische markeringen, Romeinse mozaïeken, Aziatisch aardewerk en koninklijke gewaden, Egyptische gewaden voor begrafenissen en overheidszegels, Peruaanse grafkeien en tapijten, Mayaanse beelden, petrogliefen (uitgehouwen rotstekeningen) van Aborigines en Indianen en vele andere ceremoniële kunst verspreid over de hele oudheid. Als dinosauriërs werkelijk al 50 miljoen jaar geleden (of nog eerder) uitstierven, hoe konden de mensen in de oudheid, pas enkele duizenden jaren geleden, deze wezens dan zo nauwkeurig en consequent afbeelden? De Bijbel is duidelijk -- zeedieren werden door God op de vijfde dag geschapen en landdieren werden door God op de zesde dag geschapen. Onder deze dieren bevonden zich de dinosauriërs, die met de mens samenleefden tot zij door diverse oorzaken uitstierven. De meest drastische van deze redenen was de wereldwijde zondvloed van Noach.

Lees Meer!
Dinosaurus-theorieën
Verslagen over Draken
Fossielenbestand

Terug naar de FAQ