Eens Gered, Altijd Gered

Eens Gered, Altijd Gered

 
U bent hier: God >> Eens Gered, Altijd Gered

Eens Gered, Altijd Gered – Het Bijbelse Bewijs
De Bijbel leert ons het principe "eens gered, altijd gered" -- dat we voor eens en altijd gered kunnen worden door een berouwvol, reddend geloof in Jezus Christus. Wanneer iemand Christus als zijn Verlosser heeft aanvaard, dan zou hij zich kunnen afvragen of het mogelijk is die verlossing weer te verliezen. Wat als ze zondigen? Wat als ze heel veel zonden begaan? Wat als ze iets doen dat heel, heel erg verkeerd is? Is het mogelijk om gered te worden, en om vervolgens die verlossing weer te verliezen? Gelukkig is het antwoord een duidelijk "nee". Wanneer iemand Jezus Christus als zijn Verlosser heeft aanvaard, dan is hij of zij voor altijd gered. Dit wordt ook wel de doctrine van de "eeuwige veiligheid" genoemd, of kortweg "eens gered, altijd gered".

Er zijn verschillende redenen waarom iemand verzekerd kan zijn van zijn "eeuwige veiligheid". Ten eerste, en dit is de belangrijkste reden, is er het bewijs uit de Schrift. Johannes 3:14-18 zegt over Christus: “De Mensenzoon moet hoog verheven worden, zoals Mozes in de woestijn de slang omhooggeheven heeft, opdat iedereen die gelooft, in hem eeuwig leven heeft. Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gestuurd om een oordeel over haar te vellen, maar om de wereld door hem te redden. Over wie in hem gelooft wordt geen oordeel uitgesproken, maar wie niet in hem gelooft is al veroordeeld, omdat hij niet wilde geloven in de naam van Gods enige Zoon.”

De verlossing in Christus is niet tijdelijk, maar eeuwig.

In Johannes 10:28-30 zegt Jezus: “Ik geef ze eeuwig leven: ze zullen nooit verloren gaan en niemand zal ze uit mijn hand roven. De Vader die ze mij gegeven heeft, is groter dan allen. Wat mijn Vader mij gegeven heeft gaat alles te boven, niemand kan het uit de hand van mijn Vader roven, en de Vader en ik zijn één." De vergeving van God door middel van Christus is voldoende om al onze zonden te bedekken -- verleden, heden en toekomst. Er is niets dat een mens kan doen dat God niet zou kunnen vergeven. Deze doctrine wordt onder andere ondersteund door Romeinen 8:38-39, Efeziërs 4:30, en Judas 1:24.

Eens Gered, Altijd Gered – Het Logische Bewijs
Net zoals dit het geval is voor zo veel andere schriftelijke doctrines, wordt het idee van "eens gered, altijd gered" ook door de logica ondersteund. De eeuwige veiligheid is in lijn met alle andere dingen die de Bijbel ons onderwijst over de mensheid en over God. Wanneer we deze doctrine in relatie tot de rest van de Schrift onderzoeken, dan volgt hieruit dat deze doctrine consequent is en overeenkomt met alle andere degelijke Bijbelse leerstellingen. Het idee dat we onze verlossing zouden kunnen verliezen is niet alleen onbijbels, maar het schept ook monumentale problemen voor andere doctrines, zoals de verlossing door geloof alleen, de zondige aard van de mens en het doel van de offergave van Christus.

De Bijbel leert ons dat de mens een aangeboren zondige aard heeft -- dat een zondige aard een onderdeel van ons allen is (Romeinen 3:10). Dit betekent ook dat elke gelovige zelfs na gered te zijn nu en dan nog zal zondigen. Als we denken dat we na onze verlossing een perfect, zondeloos leven zouden kunnen leiden, dan is dat niet alleen onbijbels, maar ook arrogant (Jakobus 2:10). Als we niet voor eeuwig veilig gesteld zijn, dan zal deze zonde er toe leiden dat we onze verlossing weer verliezen, maar hoe veel zonde is dan te veel zonde? Er wordt ons in de Schrift geen "maatstaf" gegeven die ons vertelt hoe veel of welk soort zonden onze verlossing weer ongedaan zouden kunnen maken. Zonder eeuwige veiligheid zou de Bijbel een situatie beschrijven waarin het Christendom een eeuwig Russisch Roulette-spel is; een leven waarin veroordeling en verlossing elkaar voortdurend afwisselen, steeds als we zondigen en weer berouw vertonen, en we zouden dan nooit kunnen weten of we al dan niet gered zijn.

Diverse passages in de Schrift (Efeziërs 2:8-9, Jesaja 64:6) geven aan dat onze pogingen om goede daden te verrichten ons nooit een plaats in de hemel kunnen verwerven. We kunnen onze zonden uit het verleden, het heden en de toekomst niet ongedaan maken door goede dingen te doen. Een gered gelovige zal, als een natuurlijk resultaat van zijn geloof, de zonde uit de weg gaan en goede daden verrichten (Jakobus 2:18). Als "eens gered, altijd gered" niet waar is, dan moet het dus zo zijn dat we zowel door ons geloof als door onze daden gered zijn. Als we zondige dingen kunnen doen, of kunnen nalaten om goede dingen te doen (Jakobus 4:17) en onze veiligheid daardoor verliezen, dan zijn onze goede daden een onderdeel van onze verlossing. Dit concept is tegenstrijdig met de Bijbel. Het schept ook een onleefbaar scenario waarin we moeten proberen om voldoende goede dingen te doen om onze zondige aard te overtreffen. De doctrine van de "eeuwige veiligheid" gaat hand in hand met de doctrine die stelt "gered door geloof alleen". Als we de eeuwige veiligheid zouden ontkennen dan zouden we een systeem voor onze verlossing ondersteunen dat bestaat uit "geloof en daden".

Jezus Christus deed tijdens Zijn aardse bediening enkele krachtige uitspraken over moraliteit. In deze drie korte jaren sprak Hij over het zwaarste morele en ethische systeem in de geschiedenis van de mensheid, en Hij leefde hier ook naar. De meeste godsdiensten concentreren zich op de uitwendige acties, maar Christus bracht het concept van zonde en heiligheid naar een veel dieper niveau. De meeste godsdiensten zijn bijvoorbeeld tevreden met het veroordelen van het lichamelijk plegen van overspel, maar Christus zei: “En ik zeg zelfs: iedereen die naar een vrouw kijkt en haar begeert, heeft in zijn hart al overspel met haar gepleegd” (Matteüs 5:28).

Christus plaatste de meetlat voor heiligheid op een niveau waar alle Christenen naar moeten streven, maar waar niemand daadwerkelijk ooit aan kan voldoen - vanwege onze zondige aard. Net zoals de wet van Mozes deels was bedoeld om Israël te tonen hoe onmogelijk het voor een sterfelijk mens is om de morele perfectie van God te bereiken, zo herinneren ook de standaarden van Christus er aan hoe oppervlakkig onze beste pogingen en onze goedheid feitelijk zijn. Gelukkig heeft God ons een manier aangereikt waarop we voor onze beperkingen kunnen worden vergeven. De offergave van Christus aan het kruis diende hetzelfde doel voor de hele mensheid als de offerlammeren voor bepaalde families in de tijd vóór Zijn bediening. Christus was een zondeloze, smetteloze vervanging voor onze zonden. De Bijbel vertelt ons duidelijk wat de morele verwachtingen van Christus voor ons zijn. Als we onze verlossing steeds zouden verliezen als we niet aan die idealen zouden voldoen, dan zou niemand onder ons langer dan een paar minuten per keer gered kunnen zijn. En als dat zo is, wat was dan het doel van Zijn dood?

Volgens de Bijbel is het ook zo dat onze verlossing voor eeuwig verloren zou zijn als we deze zouden kunnen verliezen, omdat Christus slechts één keer stierf. Hebreeën 6:4-6 is een passage die vaak verkeerd begrepen wordt. Deze passage vormt een krachtige ondersteuning voor de doctrine van de eeuwige zekerheid, en wel op twee manieren: deze impliceert dat de offergave van Christus voldoende moet zijn voor alle zonden, en stelt dat de verlossing voor eeuwig verloren zou zijn als deze verloren zou kunnen worden. Deze passage zegt dat het "onmogelijk" zou zijn om opnieuw vrijgekocht te worden als iemand iets zou kunnen doen dat hem zijn verlossing zou kosten (wat niet mogelijk is).

Eens Gered, Altijd Gered – De Nieuwe Schepping
Critici van de "eens gered, altijd gered" doctrine beweren dat dit Christenen een vrijbrief geeft om te zondigen. Zij veronderstellen dat mensen die in de eeuwige veiligheid geloven de bedoeling hebben om hun verlossing te aanvaarden en vervolgens gewoon door te gaan met bewust te zondigen. Dit is onnauwkeurig omdat iedereen die werkelijk gered is een nieuw schepsel is (2 Korintiërs 5:17), de overtuiging van de Heilige Geest heeft (Johannes 14:26; 1 Tessalonicenzen 4:8), en nu voor Christus wil leven. Iemand die gewoon doorgaat met bewust en openlijk een zondig leven te leiden heeft Christus niet werkelijk aanvaard (1 Johannes 2:19; 1 Johannes 3:6; Jakobus 1:26). Hoewel dit valse idee misschien wel door sommige mensen wordt gelooft, vormt dit geen onderdeel van de leer van een echte Christelijke kerk (Romeinen 3:8).

Iemand die er bewust en nederig voor kiest om berouw te hebben voor zijn zonden en zich daarvoor tot het kruis wendt, om op Christus als zijn Verlosser te vertrouwen, zal gered worden (Handelingen 16:31; Johannes 6:37; Johannes 14:6). Die verlossing wordt voor eens en altijd gegeven. Deze is voor eeuwig veilig gesteld. Mensen die waarlijk op Christus vertrouwen worden één keer gered en zijn voor altijd gered.

Leer Meer!


Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?




Volg ons:


English  
Social Media
Follow Us:

Share Us:


Discipelschap

De Opname
Definitie van Zonde
Het Boek Genesis
Waterdoop
Doop in de Heilige Geest
Is de Doop Noodzakelijk om Gered te Worden
Gebedsgenezing
Verleiding Weerstaan
Wat is Zonde
Bronnen Voor Verder Onderzoek

Aanbidding
Gemeenschap
De Chronologische Bijbel
Bediening
Evangelisatie
Reflections
 
 
Bestaat God Wetenschappelijk?
Bestaat God Filosofisch?
Is De Bijbel Waar?
Wie Is God?
Is Jezus God?
Waarom Christendom?
Groei met God
Populaire Kwesties
Levensproblemen
Herstel
 
Search
 
Podcast Feed: Eens Gered, Altijd Gered
Add Eens Gered, Altijd Gered to My Google!
Add Eens Gered, Altijd Gered to My Yahoo!
XML Feed: Eens Gered, Altijd Gered


God Thuispagina | Over Ons | FAQ | FAQ 2 | Sitemap
Copyright © 2002 - 2014 AllAboutGOD.com, Alle Rechten Voorbehouden.